Ef nýjung er til, þá er það líklega meira bundið við manneskjuna sem er að upplifa en upplifunina sjálfa.  Hugurinn er ekki að staldra við sama hlutinn of lengi.  Njótið því upplifuninna og leggið hana á minnið.  Því eitt er víst að skynjun breytist með persónunni.  Reynið samt ekki að dæma um hvenær upplifun var verri eða betri, því ekkert slíkt er dregið í flokka.  Fjölbreytnin er næg til að uppfylla þörfum allra.

kveðja Þórður/doddi

Undarlegt væri ef menn hefðu ákveðið magn af hjartslætti fyrir lífstíð. Mér finnst samt eins og langlífir hafi að jafnaði rólegra í kringum sig. Hallast nú að því að manneskjan skuli reyna að slaka á og æsa ekki um of sig. Hef ég ekki enn sé þau augnablik þar sem það að komast í uppnám var gagnlegt. Bráðatilvik kalla á róleg og yfirveguð vinnubrögð.

kveðja Þórður/doddi

Engin eru vonbrigði ef vantar allar væntingar. Setjum ekki inn hugmyndir sem engar hafa tilgang nema þann að draga niður drauma. Getum því alveg látið okkur dreyma en ekki vænta þess að rætist úr, þannig kemur maður í veg fyrir vonbrigði. Gott er að halda í von, því hana skal ekki taka frá nokkrum manni. Því legg ég til að menn óski sér ekki um of. Einhver kann að segja slíkt kalla á stöðnun, en ég er fremur fyrir hæga þróun þar sem ánægjan er við völd.

kveðja Þórður/doddi

Fólk á bágt og vill skipa sér og öðrum í kringum sig í fylkingar. Góður, Vondur og Alveg sama um flokkar. Þetta eru þeir þrír flokkar sem allir eru að skapa sér. Þetta stangast á við allt sem mannfólk skal tileinka sér til að farnar sem best. "Þið skuluð ekki dæma..." og allt það. Afbrotamenn ganga fremstir í fylkingu með slíkar flokkanir og svokallaðar klíkur eða gengi myndast. Ekki skal halda að hinn venjulegi Jón úti í bæ sé eitthvað mikið skárri. Venja skal maður sig af slíkum ósið, sem er til þess gerður að hefta náungakærleika.

kveðja Þórður/doddi

Fólk skiptist í flokka og setur sig í bása þótt þeim líkar það betur eða verr. Klisjur erum við öll, sama hvað við reynum að vera sérstæð. Við getur verið sjálfstæð og einstök en enginn getur fengið mig til að trúa að sérhver maður sé eitthvað sérstæður. Það eru til nokkrar tegundir að mannfólki. Við förum hvert okkar í einhvern flokkinn. Svo getum við mögulega umturnað lífi okkar og flutt okkur milli bása. En aldrei hef ég séð eins manns flokk með sinn einbýlisbás. Hættum að þykjast vera eitthvað spes og viðurkennum frekar stereotýpuna í okkur.

kveðja Þórður/doddi

Mannfólkið er í umbreytingu slíkri að það skortir verkefni sem hæfir líkama og sál. Við erum alltaf að bíða eftir því að berjast fyrir lífi okkar. Svo er óttinn við eitthverja yfirvofandi ógn að drepa suma. Biðin eftir ljóninu sem gæti komið og ráðist á okkur, er að drepa okkur. Takið eftir að biðin eftir því er að drepa okkur, ekki ljónið. Kvíði og áhyggjur, nútíma vandamál. Ef þú ert ekki upptekinn, þá ferðu bara að hugsa hvenær "ljónið" komi eiginlega. Það sagði eitt sinn vitur maður að skortur á ljónum væri að drepa mannkynið.
Ei er á efsta stað nú,
það ég einu sinni hélt.
Viljir þú  vita um trú,
vitneskju við höfum selt.

kveðja Þórður/doddi

Laufblöðin sem falla á haustin geta verið verðmæt. Nýta má líklega alla hluti þó það sé ekki gert. Allt er eitthvað, ekkert er til sem er algjörlega ekkert. Ekkert er í raun ekki til.
Veit ei víst hvað átti,
fyrr en veg burt það fór.
Ekkert ekki mátti,
ef lítill verður stór.

kveðja Þórður/doddi

Undra ég mig á því að mögulega er meirihluti allra sem líkar ekki við starf sitt. Engin furða þó að fólk kulni í starfi eins og sagt er. Ef fólk getur fundið það góða í vinnu sinni og gleði fengið með því, þá smitar það út frá sér.
Kemur kulnaðs horni frá
kraftur anda og undurs.
Gefur gleði fræ að sá,
gott og illt skilst sundur.

kveðja Þórður/doddi

Ekki mikið ég veit um viðskipti, en tekist hefur að stimpla inn í mig það orð sem þarfagreining er. Nú ef ég færi í slíkt greingingarmat í sambandi við íbúðarstærð, stað og gerð, er ég viss um að ekki fengi ég það sem hugurinn girnist.  Maður er breiskur og vill svo mörgu meira í en nauðsyn krefur. Hollast er að átta sig á því að gervi þarfir eru að kæfa nútíma menn.
Frá vetri skjól við viljum,
veljum mis dýr hús og bú.
Þraut að þrotum; við skiljum,
þörf úr gervi bjóst þú nú.

kveðja Þórður/doddi

Í fyrsta skipti er dreginn einn lærdómur, í annað skipti einhver nýr í bland við upprifjun á hinum fyrra lærdómi.  Með því að gera svipaða hluti oft og títt fæst vitneskja mikil. Hana skal ekki taka sem sjálfsagða né einskisverða. Hver sem þekkingin er getur hún verið bráðnauðsynlega á ákveðnum stað og tíma.
Nú lærir land og þjóð,
lítur ei til baka.
Í einu er hún góð,
enginn frá mun taka. 

kveðja Þórður/doddi

Flestir einstaklingar sem ljúka námi fara að geta betur greitt þau lán sem safnast hafa upp.  Stjórnarheimilið er það heimili stærsta á landi hér, því næst kemur Reykjavíkurborg. Misjafn er gangur í fjármálastjórn hjá fólki og flokkum sem eru svo ólíkir.  Sitt sýnist hverjum, það verður hver og einn að gera upp við sig sína skoðun.
Skuldasöfnun leiða
slær nú menn í hnakka.
Lið er lánum eyða
langa tíð skal þakka.

kveðja Þórður/doddi

Þegar maður er ekki ákveðinn.  Þá líkist maður gróðurmold, auðvelt að planta í mann fræi sem getur vel orðið af einhverju með tíð og tíma.  Sumt er arfi annað skrúðblóm.  Veljið því vel hvað þið útsetjið ykkur fyrir, allt hefur að einhverju marki áhrif á ykkar gróður.
Slökknuðu ljós svo í borginni
sást í Evrópu stærstu virkjun.
Fleirri því fagna í sorginni
að fá nú loks eitthvað að yrkja' um.

kveðja Þórður/doddi

Svo allir séu að tala um sama hlutinn, eru menn með orð yfir flókin fyrirbæri sem ekki eru útskýrð hvers eðilis eru með einu orði. Nafnagiftir eru til að stytta mælt mál. Samt eru margir sem eru málglaðir og lengja ræðu sína að því er virðist að óþörfu. Krabbamein er t.d. ekki eitt mein þó samheitið sé til, lýsir það engu nema stjórnlausri frumuskiptingu. Margt leynist í loftinu. Hljóð, lykt og útvarpsbylgjur svo eitthvað sé nefnt.

kveðja Þórður/doddi

Með því að rekast á eitthvað myndar loftið hljóð.  Vindur er að ég hygg hljóðlaus ef ekkert er í hans vegi.  Loftið úr lungunum getur skapað frábær hljóð ef eitthvað er í vegi þess.  Hið augljósa dæmi eru raddböndin, stillanleg til að loftið skelli á þeim með margvíslegu móti.  Hlustið ekki á vindinn, hlustið á laufblöðin í trjánum mynda hljóð úr vindinu.  Hlutir mótast ekki né skapast ef engir verða árekstar.

kveðja Þórður/doddi

Ekkert fengist út úr uppbyggingu manns sjálfs, í raun allra hluta, ef ekki væri farið eftir reglu einhverri.  Með því að setja saman steypu með ákveðinni reglu og ekki af handahófi getur maður byggt hús. Hugsanir mótast hjá fólki í röð og reglu, fyrst hugar maður mest að mat og leik, síðar að frægð og frama og lokst aftur að mat og leik. Að lokum kemur hér vísa um eitt af mínum hugðarefnum þessa stundina, veit þó að eitthvað annað verður ofar í huga mér síðar (og því skrifa ég nú niður þessar línur allar).
Hefst ef hliðrast úr sæti
að hefja upp hæglátan.
Að draga úr dramblæti
oft drjúg reynist sú gátan.

kveðja Þórður/doddi